Dit is het officiele blog van stichting de Noodkreet, onafhankelijke bemiddelaar in de jeugdzorg. De Noodkreet is een vrijwilligersorganisatie die zich al vanaf 1998 inzet voor iedereen die hun traject in de jeugdzorg een positieve wending willen geven
dinsdag 31 januari 2012
CONGRES KAMG 2012 " OVERKOEPELEN
Op donderdag 26 januari 2012 organiseerde de Koepel Artsen Maatschappij en Gezond¬heid (KAMG) haar tweejaarlijks congres. Twee jaar geleden was het congres gericht op de interne samenwerking binnen de KAMG. Dit keer richt de KAMG zich op de samenwerking tussen publieke gezondheid en de curatieve sector, mede omdat de KAMG per 1 januari 2011 federatielid van de KNMG is geworden.
Geert Klasens (De Noodkreet) verzorgde samen met Marlie van Santvoort (Provinciale Raad voor Gezondheid) en Drs. H. Buis (bestuurslid VIA en arts indicatie en advies KNMG), de workshop : DE PATIËNT AAN HET GEMEENTELIJK LOKET.
De Noodkreet was gevraagd een casus voor te bereiden met aandachtspunten voor artsen. De waargebeurde casus ging nauwgezet in op diagnostiek en indicatiestelling. In een spoor van rapportages en gedoelde intenties werd aangetoond hoe meningen veranderden in visies en vervolgens werden omgezet naar diagnoses. De diagnoses werden vervolgens op hun beurt verzilverd in indicatiestellingen.
Daarnaast vroeg de Noodkreet aandacht voor het spanningsveld tussen Autonome professionele intuïtie en het protocol. Enkele overwegingen van de aanwezigen waren:
Beslissers hebben vaak moeite met de interpretatie van het advies.
Er wordt vaak gekeken vanuit onmogelijkheden in plaats van mogelijkheden vanwege een angst cultuur (savannah syndroom)
Is een kind echt veiliger of beter af met het geboden alternatief?
De Noodkreet heeft het als een zeer prettige samenwerking ervaren.
dinsdag 24 januari 2012
Vrijwilligers SWOH zetten zich in voor De Noodkreet
Op 21 december 2011 konden veel medewerkers van Stichting De Noodkreet genieten van een heerlijk kerstdiner. De voorbereidingen hiervoor werden getroffen door de Stichting Welzijn Ouderen Helmond.
Op woensdagmiddag, de 21ste december 2011 begaven de medewerkers van Stichting De Noodkreet. naar de Penningstraat, waar de Stichting Welzijn Ouderen Helmond, (SWOH), is gevestigd. Zij werden daar gastvrij ontvangen door de medewerkers van de SWOH. Daar vond het kerstdiner, dat om 18.00 uur aan zou vangen, plaats. De SWOH bracht alles in de kerstsfeer door guirlandes, kerstballen, lichtjes en andere kerstversiering te verzorgen. De tafels werden bedekt met papier, waarop later de borden, bestek en glazen konden staan.
Bart en Jan vormden tussen 17.15 en 17.45 uur het ontvangstcomité. Zij gingen in de hal vlakbij de ingang aan een tafel zitten om daar de gasten te verwelkomen.
De genodigden werden heel gastvrij ontvangen door het personeel van de SWOH. Nadat iedereen aan tafel was geschoven, stak één van de dames een korte speech af, waarmee zij de aftrap gaf voor dit kerstdiner, dat omlijst werd met vrolijke kerstmuziek op de achtergrond.
Het kerstdiner bestond uit een tomatensoep of kippensoep, het hoofdgerecht bestond uit drie soorten keuzes, namelijk: kipfilet, vis of rosbief. Daarbij geserveerd gebakken aardappelen, witlof of bietjes. Als dessert was er een lekkere bitterkoekjesvla met slagroom erop. Bij dit smakelijke kerstdiner werden uiteraard ook de onafscheidelijke drankjes geserveerd. Ook stonden er schaaltjes, gevuld met verschillende soorten chocolaatjes op de tafels.
Verder wil ik nog vermelden, dat de medewerkers van de SWOH wel een pluim op de spreekwoordelijke hoed hebben verdiend, want zij hebben het kerstdiner voor ons klaar gemaakt en de gasten netjes bediend.
Na afloop van het kerstdiner werden er nog kerstpakketten, aan alle genodigden uitgedeeld. Al met al was het een feest om nooit meer te vergeten. Omdat de dames ons een goede gastvrijheid en service hebben geboden, willen we nog opmerken, dat we aan hen heel veel dank verschuldigd zijn. Het kerstdiner was tot in de finesses geregeld en zodoende erg slaagd!
Op woensdagmiddag, de 21ste december 2011 begaven de medewerkers van Stichting De Noodkreet. naar de Penningstraat, waar de Stichting Welzijn Ouderen Helmond, (SWOH), is gevestigd. Zij werden daar gastvrij ontvangen door de medewerkers van de SWOH. Daar vond het kerstdiner, dat om 18.00 uur aan zou vangen, plaats. De SWOH bracht alles in de kerstsfeer door guirlandes, kerstballen, lichtjes en andere kerstversiering te verzorgen. De tafels werden bedekt met papier, waarop later de borden, bestek en glazen konden staan.
Bart en Jan vormden tussen 17.15 en 17.45 uur het ontvangstcomité. Zij gingen in de hal vlakbij de ingang aan een tafel zitten om daar de gasten te verwelkomen.
De genodigden werden heel gastvrij ontvangen door het personeel van de SWOH. Nadat iedereen aan tafel was geschoven, stak één van de dames een korte speech af, waarmee zij de aftrap gaf voor dit kerstdiner, dat omlijst werd met vrolijke kerstmuziek op de achtergrond.
Het kerstdiner bestond uit een tomatensoep of kippensoep, het hoofdgerecht bestond uit drie soorten keuzes, namelijk: kipfilet, vis of rosbief. Daarbij geserveerd gebakken aardappelen, witlof of bietjes. Als dessert was er een lekkere bitterkoekjesvla met slagroom erop. Bij dit smakelijke kerstdiner werden uiteraard ook de onafscheidelijke drankjes geserveerd. Ook stonden er schaaltjes, gevuld met verschillende soorten chocolaatjes op de tafels.
Verder wil ik nog vermelden, dat de medewerkers van de SWOH wel een pluim op de spreekwoordelijke hoed hebben verdiend, want zij hebben het kerstdiner voor ons klaar gemaakt en de gasten netjes bediend.
Na afloop van het kerstdiner werden er nog kerstpakketten, aan alle genodigden uitgedeeld. Al met al was het een feest om nooit meer te vergeten. Omdat de dames ons een goede gastvrijheid en service hebben geboden, willen we nog opmerken, dat we aan hen heel veel dank verschuldigd zijn. Het kerstdiner was tot in de finesses geregeld en zodoende erg slaagd!
vrijdag 20 januari 2012
Oma zonder kleinkind (uitzending: 5 februari Ned 2, 23:00 uur
Voor veel grootouders zijn de komst van kleinkinderen een bekroning van hun ouderschap.
Toch gaat dit niet op voor alle grootouders. In de praktijk blijken veel opa’s en oma’s geen contact meer te hebben met hun kleinkinderen omdat het contact met hun kind is verstoord of als gevolg van een echtscheiding.
En steeds meer huwelijken stranden. In 86% van de echtscheidingen blijven de kinderen met hun moeder in de oorspronkelijke woning wonen en gaat vader de deur uit. Het aantal grootouders dat daardoor het contact verliest met de kleinkinderen, groeit daardoor ook.
In Kruispunt TV drie stellen grootouders die al langere tijd hun kleinkind niet meer hebben gezien.
Riek en Rene Peters hebben twee van hun kleinkinderen twee jaar geleden voor het laatst gesproken. Ze wonen dichtbij en Riek komt ze regelmatig tegen. Maar hen aanspreken kan ze niet. “we hebben er heel veel verdriet van. Het is een onbeschrijfelijke last die er altijd is. Dat mijn zoon en zijn vrouw er bewust voor hebben gekozen, doet zo’n pijn”.
Jan en Janny Bolle hebben geen idee hoe hun kleindochter eruit ziet. Ze is nu alweer ruim vijf jaar geleden geboren nadat hun zoon en zijn zwangere vriendin hun relatie hadden verbroken. Het enige wat Jan en Janny van haar hebben zijn wat baby foto’s. “Het is echt een taboe, je krijgt zo weinig begrip of erkenning van anderen. Uit angst voor jouw reactie, heeft niemand het erover”.
Hetzelfde overkwam min of meer Tiny Schneiders. Hun zoon heeft weliswaar een heel beperkte omgangsregeling met zijn acht jarige zoontje in Duitsland, maar de moeder van zijn kind, stelt het niet op prijs dat haar kind dan ook opa en oma uit Nederland ontmoet. “ze zeggen weleens tegen mij, moeten jullie gewoon dat kind niet vergeten, dat zou toch makkelijker zijn voor jou en je zoon? Maar hoe kan je je kleinkind nou vergeten?!”
Else-Marie van den Eerenbeemt, familietherapeut en onderzoeker op het gebied van familiebetrekkingen; “Ouders raken innerlijk verscheurd als de kinderen het contact verbreken. Ze mogen hun kleinkind niet meer zien en dat is verschrikkelijk voor grootouders om mee te maken”.
Riek Peters:” Het heeft lang mijn leven beheerst, maar nu proberen we alles gewoon voort te zetten, je moet de plussen in je leven weer zien te vinden” .
KRUISPUNT TV, zondag 5 februari op Nederland 2 om 23.00 uur
Herhaling dinsdag 7 februari rond 15.30 uur
Uitzendingen zijn ook terug te zien via onze website www.rkk.nl/kruispunt/archief/2012/index.html
Toch gaat dit niet op voor alle grootouders. In de praktijk blijken veel opa’s en oma’s geen contact meer te hebben met hun kleinkinderen omdat het contact met hun kind is verstoord of als gevolg van een echtscheiding.
En steeds meer huwelijken stranden. In 86% van de echtscheidingen blijven de kinderen met hun moeder in de oorspronkelijke woning wonen en gaat vader de deur uit. Het aantal grootouders dat daardoor het contact verliest met de kleinkinderen, groeit daardoor ook.
In Kruispunt TV drie stellen grootouders die al langere tijd hun kleinkind niet meer hebben gezien.
Riek en Rene Peters hebben twee van hun kleinkinderen twee jaar geleden voor het laatst gesproken. Ze wonen dichtbij en Riek komt ze regelmatig tegen. Maar hen aanspreken kan ze niet. “we hebben er heel veel verdriet van. Het is een onbeschrijfelijke last die er altijd is. Dat mijn zoon en zijn vrouw er bewust voor hebben gekozen, doet zo’n pijn”.
Jan en Janny Bolle hebben geen idee hoe hun kleindochter eruit ziet. Ze is nu alweer ruim vijf jaar geleden geboren nadat hun zoon en zijn zwangere vriendin hun relatie hadden verbroken. Het enige wat Jan en Janny van haar hebben zijn wat baby foto’s. “Het is echt een taboe, je krijgt zo weinig begrip of erkenning van anderen. Uit angst voor jouw reactie, heeft niemand het erover”.
Hetzelfde overkwam min of meer Tiny Schneiders. Hun zoon heeft weliswaar een heel beperkte omgangsregeling met zijn acht jarige zoontje in Duitsland, maar de moeder van zijn kind, stelt het niet op prijs dat haar kind dan ook opa en oma uit Nederland ontmoet. “ze zeggen weleens tegen mij, moeten jullie gewoon dat kind niet vergeten, dat zou toch makkelijker zijn voor jou en je zoon? Maar hoe kan je je kleinkind nou vergeten?!”
Else-Marie van den Eerenbeemt, familietherapeut en onderzoeker op het gebied van familiebetrekkingen; “Ouders raken innerlijk verscheurd als de kinderen het contact verbreken. Ze mogen hun kleinkind niet meer zien en dat is verschrikkelijk voor grootouders om mee te maken”.
Riek Peters:” Het heeft lang mijn leven beheerst, maar nu proberen we alles gewoon voort te zetten, je moet de plussen in je leven weer zien te vinden” .
KRUISPUNT TV, zondag 5 februari op Nederland 2 om 23.00 uur
Herhaling dinsdag 7 februari rond 15.30 uur
Uitzendingen zijn ook terug te zien via onze website www.rkk.nl/kruispunt/archief/2012/index.html
Abonneren op:
Posts (Atom)